Dziś jest: środa 18 październik 2017 temp. dziś: oC
jutro: oC
Księga gości

Historia udokumentowanych polowań królewskich w Puszczy Białowieskiej rozpoczyna się od 1409 r., kiedy to Król Polski Władysław Jagiełło wraz ze swoją świtą i bratem Witoldem przez osiem dni polował w puszczańskich ostępach. Już wówczas sława Puszczy jako miejsca obfitującego w zwierzynę łowną i jednego z nielicznych miejsc w Europie, w których występował dość licznie żubr przyciągnęła zapewne uwagę króla. Polowanie z 1409 r. nie było zorganizowane dla rozrywki, ale było to polowanie aprowizacyjne przed wojną z Krzyżakami.

W Puszczy przez 9 dni poluje Zygmunt II August. Zostaje upolowane tyle zwierzyny, że nie wiadomo było co z nią robić. 35 beczek solonej dziczyzny król przesyła do Krakowa, oraz nieznaną ich liczbę do Poznania.

August III Sas urządził największe i najbardziej krwawe w historii polowanie królewskie w Puszczy Białowieskiej. W specjalnie przygotowanej altanie czyli mówiąc wprost na strzelnicy obok króla i królowej „byli przytomni” Hetman Wielki Koronny Jan Klemens Branicki oraz wielu innych dygnitarzy. Zabito 42 żubry, 13 łosi i 2 sarny (jeleni wówczas już w Puszczy nie było). Sama królowa od niechcenia trafiła bez pudła 20 żubrów, w przerwach między strzałami czytając francuskie romansidło.

W 1784 r. w dniach 30-31 sierpnia, na łowy do Białowieży przybył król Stanisław August Poniatowski. Stanisław August Poniatowski urządził wówczas dość dziwne łowy w Puszczy Białowieskiej. Były one w większym stopniu wydarzeniem kulturalnym epoki Oświecenia niż polowaniem. Nie miały one charakteru aprowizacyjnego jak za Jagiełły, ani też czysto rozrywkowego, charakterystycznego dla Augusta III Sasa.

Polowanie odbyło się w dniach 21 sierpnia – 3 września 1894 r. było to drugie polowanie carskie na tym terenie. Carowi towarzyszyli: caryca Maria Fiodorowna, syn – następca tronu Mikołaj, wielcy książęta Jerzy Aleksandrowicz, Michał Aleksandrowicz, Włodzimierz Aleksandrowicz, królewicz Mikołaj Grecki, generałowie-adiutanci hr. Iłarion Woroncow-Daszkow, Otton Richter, P. Czerewin, generał-lejtnant baron Władimir Borisowicz Frederiks, książę Wiaziemski, chirurg Gustav Hirsch, profesor Gołubiew i doktor Popow.