Dziś jest: niedziela 18 listopad 2018 temp. dziś: oC
jutro: oC
Księga gości

O kuchni polskiej słów kilka

Zacznijmy od tego, że Polacy powinni chwalić się swoją kuchnią, bo jest czym. Warto przypominać babcine przepisy, bo to smaki dzieciństwa są tym, co pozostaje na całe życie. Francuzi i Włosi ze swojej kuchni zrobili produkt eksportowy znany w całym cywilizowanym świecie. Dlaczego Polska kuchnia nie ma takiej renomy, raczej trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi, może dlatego, że my Polacy nie potrafimy należycie eksponować tego co nas odróżnia, za to świetnie eksponujemy nasze kompleksy.

Jaka więc jest ta nasza kuchnia? Kiedyś kuchni w Polsce nie dzielono wg regionów ale wg statusu społecznego i wyodrębniano:

Warto podkreślić że od XVI wieku Polska słynęła na całą Europę z umiejętności przyrządzania ryb słodkowodnych. Ryby były przyrządzane na dziesiątki sposobów i tak furorę wśród obcokrajowców robiły:

Potrawy z ryb były podstawą jadłospisu w czasie postów, które w Polsce były szczególnie przestrzegane. W ciągu roku było aż 192 dni postu z czego 51 dni ścisłego postu, dlatego też rozwinęła się sztuka przyrządzania ryb, które w czasie postu można było jeść bez ograniczeń. Oprócz ryb słodkowodnych jadano również duże ilości śledzi.

Bardzo ważne miejsce w jadłospisie staropolskiej kuchni szlacheckiej i mieszczańskiej oprócz ziemniaków zajmowały kasze. Warto zaznaczyć, że kuchnia codzienna na polskich stołach nie była zbyt wykwintna, taką stawała się podczas świąt i rodzinnych uroczystości.

Z kuchni pańskiej do dnia dzisiejszego cieszą się popularnością pierogi z nadzieniem mięsnym, warzywnym czy owocowym. Chyba najbardziej charakterystyczne dla polskiej kuchni są pierogi z grzybami i z jagodami. Polską specyfiką były i są nadal różnego rodzaju kiszonki jako podstawa kuchni w okresie zimy. Klimat panujący w Polsce wymuszał robienie zapasów na zimę w postaci solenia i kiszenia plonów lata i jesieni. Mawiano wówczas, że wystarczy beczka kapusty, beczka grzybów i beczka ogórków i zima nie straszna.

Tradycje polskiej kuchni zostały pieczołowicie zapisane w „babcinych zeszytach” i są przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Ileż to razy wracając do domu z dalekiej podróży marzymy o potrawach jakie robiła nasza babcia, nasza mama i za tym tęsknimy. Dom rodzinny kojarzy się przeważnie ze wspólnymi posiłkami i dopiero jako dorośli ludzie zdajemy sobie sprawę, że wspólne posiłki i rozmowy przy stole to spoiwo na całe życie.

Szukając miejsca na posiłek poza domem przyciąga nas zawsze hasło ”kuchnia domowa” choć nieraz to co tam jest oferowane z kuchnią domową ma niewiele wspólnego.

Dzisiaj podstawowym podziałem kuchni polskiej jest jej podział na regiony. Najbardziej dającą się wyodrębnić jest kuchnia podhalańska i oczywiście kuchnia podlaska. Choć nic nie ujmując innym regionom kraju, mają one sporo do zaoferowania w kwestii przyrządzania potraw.

Podlasie to historycznie region położony nad górną Narwią i Biebrzą. Kuchnia należała do kuchni raczej ubogiej. Nie od dziś jednak wiadomo, że najlepsze przepisy powstały z biedy i potrzeby zaspokojenia głodu. Przenikanie się różnorodnych kultur m.in. Polaków, Rusinów, Białorusinów, Ukraińców, a nawet Tatarów wpłynęło na charakter kuchni podlaskiej.

Opracował: Bożenna Kalinowska – przewodnik miejski