Dziś jest: poniedziałek 16 wrzesień 2019 temp. dziś: oC
jutro: oC
Księga gości

Ulica Kilińskiego

Przebieg dzisiejszej ulicy to efekt urządzania miasta przez Jana Klemensa Branickiego w XVIII wieku. Kiedy została wytyczana prowadziła wzdłuż brzegów dwóch stawów, które były elementem przestrzennym pałacu Branickich. Brzegi stawu przebiegały mniej więcej w tym miejscu gdzie stoją dziś budynki o nieparzystych numerach czyli po prawej stronie kierując się od Pałacyku Gościnnego w kierunku Katedry. Początkowo ulica nie miała żadnej nazwy stały przy niej budynki bezpośrednio związane z funkcjonowaniem pałacu. Przy tej ulicy stały domy dworskiego baletu i innych artystów magnackiego operhausu, dalej była pałacowa murowana wozownia na miejscu której w 1806 r. wzniesiono budynek loży masońskiej „Zum Golden Ring” – Złotego Pierścienia.

Więcej
Znajdująca się u wylotu ulicy Kamienica na tle innych zabudowań odznacza się pilastrami jońskimi i fryzem w kształcie greckiego meandru naśladującego fale morskie.
Pełna zabudowa ulicy nastąpiła dopiero od połowy XIX wieku po likwidacji stawów, ulicę nazwano wówczas Niemiecką. Po odzyskaniu niepodległości nadano ulicy imię Jana Kilińskiego.
Z racji jej dogodnego położenia i pięknej regularnej zabudowy zamieszkiwali przy niej lekarze i przedstawiciele palestry. Z tych pięknych kamienic pozostała tylko jedna znajdującą się pod nr 15. W tej kamienicy mieszkał m.in. najbardziej znany dentysta w mieście Abram Jossem. Obecnie mieści się w niej hotel.

W 1940 r Rosjanie połączyli ulice Kilińskiego Rynek Kościuszki i Lipową jako jedna arterię komunikacyjną i nazwali ulicą Sowiecką. W czasie wojny uległa zniszczeniu praktycznie cała zabudowa ulicy. Władze postanowiły nie odbudowywać burżuazyjnych kamienic. Kamienica pod nr 15 miała więcej szczęścia ponieważ w zniszczonym w 80% Białymstoku te które jakoś ocalały były na wagę złota choć źle się władzy kojarzyły.

Opracował: Bożenna Kalinowska – przewodnik miejski